Rekombinowany czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów w ostrej białaczce szpikowej

Dombret i in. (Wydanie z 22 czerwca) donosi o uderzającej różnicy w odsetku pełnej odpowiedzi u pacjentów leczonych czynnikiem stymulującym kolonię granulocytów (G-CSF) po chemioterapii z powodu ostrej białaczki szpikowej (AML) i pacjentów nieotrzymujących G-CSF. Chociaż leczenie G-CSF skróciło czas trwania neutropenii, śmiertelność nie uległa zmniejszeniu podczas chemioterapii indukcyjnej. Ponieważ dawki chemioterapii były równoważne, postulowano bezpośrednie działanie antyliukemiczne G-CSF. Ten wyższy wskaźnik całkowitej odpowiedzi nie przełożył się ani na dłuższy okres całkowitej odpowiedzi, ani na lepszy bez żadnych zdarzeń ani na całkowity czas przeżycia. Nie można wykluczyć nieoczekiwanego i dość niezwykłego efektu antylukuko-wego, a jeśli tak jest, oferuje on nowy sposób leczenia AML.
Biorąc pod uwagę ich arbitralne odcięcie 5-procentowych blastów w definicji pełnej odpowiedzi i że jego znaczenie w zakresie krwiotwórczych czynników wzrostu pozostaje jeszcze ustalone, autorzy mogą błędnie zinterpretować częściowe odpowiedzi, które mogą być związane z obwodową neutrofilią i płytkami krwi. regeneracja, jako kompletne odpowiedzi.2 Pełne odpowiedzi oceniano wcześniej w grupie G-CSF (24 dni) niż w grupie placebo (33 dni), a ta różnica w czasie oceny odpowiedzi mogła wprowadzić błąd systematyczny.
Przeanalizowaliśmy wykresy kilku pacjentów leczonych w naszym oddziale, korzystając z terapii ratunkowej, a następnie G-CSF. U czterech pacjentów, u których aspirowano szpik kostny pięć do siedmiu dni po przerwaniu G-CSF, wykazano hipergranulozę, z mniej niż 5 procentami blastów. Jeden do dwóch tygodni później, w nieobecności stymulacji normalnego przedziału mieloidalnego, zdiagnozowano częściowe odpowiedzi. Dlatego zastanawiamy się, czy ekspansja normalnej linii mieloidalnej indukowanej przez G-CSF w badaniu Dombret et al. w czasie oceny reakcji mogła zmienić liczbę wybuchów, sztucznie zmniejszając procent wybuchów, które w innym przypadku przekraczałyby 5 procent. Jak długo po zaprzestaniu G-CSF przeprowadzono ocenę szpiku kostnego. Przed chemioterapią konsolidacyjną, czy szpik kostny podlegał ponownej ocenie po wystarczającym odstępie od pierwszej oceny.
Jean-Nicolas Munck, MD
Didier Deacaudin, MD
Serge Koscielny, Ph.D.
Institut Gustave-Roussy, 94805 Villejuif, Francja
2 Referencje1. Dombret H, Chastang C, Fenaux P, i in. Kontrolowane badanie rekombinowanego ludzkiego czynnika stymulującego wzrost kolonii granulocytów u starszych pacjentów po leczeniu ostrej białaczki szpikowej. N Engl J Med 1995; 332: 1678-1683
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Cheson BD, Cassileth PA, Head DR, i in. Raport z warsztatów sponsorowanych przez National Cancer Institute na temat definicji rozpoznania i odpowiedzi w ostrej białaczce szpikowej. J Clin Oncol 1990; 8: 813-819
Web of Science MedlineGoogle Scholar
Odpowiedź
Autorzy odpowiadają:
Dla redaktora: Ponieważ głównym celem naszego badania była ocena wpływu lenograstymu (glikozylowanego rekombinowanego ludzkiego G-CSF) na śmiertelność po ośmiu tygodniach, wykorzystaliśmy tylko zwykłe kryteria oceny odpowiedzi na terapię indukcyjną Szpik kostny został zassany tuż po odzyskaniu krwiotwórczej, a my ponownie oceniliśmy próbki krwi obwodowej przed pierwszym cyklem leczenia konsolidacyjnego. Jak zauważyli Munck i wsp., Standardowe kryteria (w szczególności wymóg czasowy) stosowane w celu określenia odpowiedzi całkowitych i częściowych mogą wymagać ponownego zdefiniowania u pacjentów leczonych granulocytarnym czynnikiem wzrostu. Niemniej jednak uważamy, że różnica w odsetku całkowitej odpowiedzi obserwowanej pomiędzy dwiema grupami terapeutycznymi w tej podwójnie ślepej próbie (z kryteriami, które stosowaliśmy) nie może być wyjaśniona tylko przez wywołaną przez G-CSF stymulację normalnej granulopoezy.
Po pierwsze, wszyscy oprócz dwóch pacjentów zaklasyfikowanych jako posiadający pełną odpowiedź nadal spełniały kryteria remisji, zgodnie z analizą krwi obwodowej, tuż przed rozpoczęciem pierwszego cyklu konsolidacji. Tę analizę krwi obwodowej przeprowadzono medianę 18 dni po odstawieniu badanego leku (zakres od 9 do 43 dni w grupie G-CSF i od 8 do 36 dni w grupie placebo; P = 0,62 przez Kruskal-Wallis test). U pacjentów z całkowitą odpowiedzią, którzy otrzymywali G-CSF, mediana liczby płytek krwi wynosiła 273 000 na milimetr sześcienny (zakres, 118 000 do 957,000 na milimetr sześcienny), podczas gdy wynosiła ona 245 000 na milimetr sześcienny (zakres, 126 000 do 544,000 na milimetr sześcienny). u pacjentów z całkowitą odpowiedzią, którzy otrzymali placebo (P = 0,47 w teście Kruskala-Wallisa). Zwykła liczba płytek krwi w tym czasie nie jest typowa u pacjentów z pierwotną AML, którzy nie mają pełnej odpowiedzi. Jednocześnie mediana liczby komórek wielojądrzastych wynosiła 4700 na milimetr sześcienny (zakres od 1100 do 20 300 na milimetr sześcienny) w grupie G-CSF i 5200 na milimetr sześcienny (zakres od 2100 do 15400 na milimetr sześcienny) w grupie placebo. grupa (p = 0,65 według testu Kruskala-Wallisa).
Po drugie, nawet jeśli wzrost odsetka odpowiedzi całkowitej nie przełożył się na dłuższe przeżycie bez zdarzeń w grupie G-CSF, gdy użyliśmy testu log-rank, dwie obserwacje argumentują przeciwko naszej błędnej interpretacji kompletnych odpowiedzi w G-CSF grupa: czas trwania całkowitej remisji był podobny w obu grupach leczenia, a krótkotrwałe przeżycie bez zdarzeń było lepsze w grupie G-CSF niż w grupie placebo, z medianą przeżycia wolnego od zdarzeń odpowiednio 168 i 78 dni .
Jakość całkowitej odpowiedzi pod względem minimalnej pozostałości choroby może być mniejsza u pacjentów leczonych G-CSF, ale zły wynik może również wynikać z niewystarczającej terapii po remisji. Uważamy, że skuteczniejsza konsolidacja lub leczenie podtrzymujące może przedłużyć przetrwanie bez żadnych zdarzeń.
Hervé Dombret, MD
Claude Chastang, MD, Ph.D.
Hôpital Saint-Louis, 75010 Paryż, Francja we współpracy z grupą badawczą AML

Powołanie się na artykuł (1)
[patrz też: diflukan, algi mikronizowane, choroba banga ]

Powiązane tematy z artykułem: algi mikronizowane choroba banga diflukan